Bóg nie zapomina - KZ Zbór Oaza Miłości - Jastrzębie Zdrój

BÓG NIE ZAPOMINA

„I usłyszał Bóg ich narzekanie. I wspomniał Bóg na swoje przymierze…” Księga wyjścia 2:24

 
      Demencja nie jest absolutnie Bożą cechą. Jego pamięć jest równie wybitna jak Jego wielkość.

Jeśli o mnie chodzi to zdarza mi się zapomnieć o czyichś urodzinach, zatrzymać przed znakiem stopu, oddzwonić do kogoś. Każdy z nas zapewne przegapił już termin wymiany oleju w samochodzie, za późno wyjął ciasteczka z piekarnika (niestety, zamieniły się pewnie w węgielki), nie pomodlił się o kogoś, komu to wcześniej obiecał. Jako ludzie, mamy tendencje do zapominania, ale Bóg nie ma z tym problemu.

      Pewien chłopak, który wychowywał się w slumsach, nauczył się tej lekcji o zapominaniu w dość bolesny sposób. Było mu naprawdę ciężko, musiał jednak znosić te trudne okoliczności swego życia. Pewnego dnia usłyszał o Jezusie podczas misji prowadzonej niedaleko miejsca, w którym dorastał. Przyjął Jezusa jako swojego Zbawiciela i jego serce doznało zupełnej przemiany, jednak warunki, w których żył pozostały takie same. Któregoś dnia jeden z jego byłych kolegów złośliwie go zapytał: „Skoro Bóg tak cię kocha, to dlaczego nie zatroszczy się o ciebie lepiej? Dlaczego nie powie komuś, żeby przyniósł ci coś do jedzenia, buty i kurtkę, kiedy mamy mróz?” Chłopiec zastanowił się przez chwilę i w końcu ze łzami w oczach odpowiedział: „ Myślę, że na pewno komuś o tym powiedział, tylko ten ktoś o tym zapomniał”.

To uczucie, że o czymś zapomniałem jest bardzo nieprzyjemne i nie raz go doświadczyłem, ale właśnie wtedy znalazłem też antidotum na ten „ból” w księdze Izajasza 49:14-16 „Syjon bowiem narzekał, że Bóg go opuścił i że Pan o nim na zawsze zapomniał. (15) Czyż niewiasta może zapomnieć o dziecku, które karmi? Czy może przestać kochać owoc swego łona? Ale nawet gdyby gdzieś była taka, co o swym dziecku zapomni, to Ja o tobie nie zapomnę nigdy! (16) Wycisnąłem twe imię na dłoniach rąk obu..” Biblia warszawsko-praska.

      Pan Bóg nie zapisuje naszych imion na twardym dysku w komputerze ani w Rolodexie (wizytowniku). On zapisał nasze imiona na swoich dłoniach i to nie na jednej, lecz na obu. Tak więc cokolwiek robi, gdziekolwiek się udaje, nasze imiona są zawsze w zasięgu Jego wzroku.

Pan Bóg nie zapomniał o Jonaszu, gdy ten znajdował się w brzuchu ogromnej ryby. Bóg nie zapomniał o Jezusie i nie zostawił go w grobie owiniętego w prześcieradła jak mumia. On nie zapomniał o Józefie i nie pozwolił, aby zgnił w dole, do którego wrzucili go zazdrośni bracia. Może czasem wydaje nam się, że Bóg reaguje trochę ospale i za wolno, ale On wcale nie jest ślamazarnym staruszkiem.

Jego gwarancja nigdy nie przemija i jego wartość nigdy nie spada, bo On się po prostu nie zmienia! Tysiąclecia nie osłabiły Jego pamięci i z pewnością upływające dekady nie przyprawiły go o jej zanik.

Prorok Malachiasz kładzie nacisk na doskonałą pamięć Boga w stosunku do nas, gdy pisze następujące słowa: „Tak to mówili między sobą ci, którzy boją się Pana, a Pan uważał i słyszał to. I tak została spisana przed nim księga pamiątkowa dla tych, którzy boją się Pana i czczą jego imię. (17) Będą moją własnością - mówi Pan Zastępów - w dniu, który Ja przygotowuję, i oszczędzę ich, jak ktoś oszczędza swojego syna, który mu służy.” Ks. Malachiasza 3:16-17

Tak, moi drodzy! Pan ma swój notes i nasze imiona są w nim zapisane. A tym, którzy są tam zapisani On zagwarantował następujące rzeczy:

Po pierwsze: Nigdy nie zapomni o Swoim przymierzu i dotrzyma słowa.

      Bóg jest przejęty tym, co przeżywasz, lecz On nie reaguje na twoje kryzysy, tylko dlatego, że cierpisz ból. On reaguje dlatego, że zawarł z Tobą przymierze. Tak, On widzi twój ból i współczuje, ale pamięta przede wszystkim o swojej obietnicy. To właśnie powiedział Mojżeszowi, gdy trudno było o pracę, a zarobki ledwo wystarczały na opłatę rachunków.

„I usłyszał Bóg ich narzekanie. I wspomniał Bóg na swoje przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem. (25) I wejrzał Bóg na Izraelitów: Bóg ujął się za nimi.” 2 Ks. Mojżeszowa 2:24-25

      Na tym właśnie polega wielki sekret. Bóg nie zapomniał. On pamiętał o swojej obietnicy i rozumiał, przez co przechodzili. Miej zatem odwagę stać w wierze na Jego obietnicach w oparciu o przymierze, jakie Bóg z tobą zawarł. On nigdy nie zapomni danego ci słowa i na pewno go dotrzyma.

Po drugie: On nigdy nie zapomni o swojej miłości i będzie ją okazywał.

      Pan Bóg utrzymuje w sekrecie dzień powrotu Swego Syna, ale nie powstrzymuje się przed okazywaniem nam miłości. Okazał ją nawet łotrowi umierającemu na krzyżu. Kobiecie przyłapanej na cudzołóstwie też okazał przebaczenie wynikające z miłości. Kiedy patrzył na Jerozolimę to płakał z miłości do tego miasta.

      Charles Spurgeon opisał kiedyś miłość Bożą następującymi słowami: „Jeśli Bóg kochał mnie wczoraj, to znaczy, że kocha mnie i dziś. Nie jestem ani lepszy ani gorszy niż kiedykolwiek byłem... U Boga istnieje tylko TERAZ. A teraz w Jego słowniku znaczy: NA ZAWSZE”.

      A ja dodam jeszcze od siebie, że wierzę, iż Bóg nadal będzie mnie kochał i będzie okazywał tę miłość. Jedno spojrzenie na krzyż Jezusa sprawia, że nigdy nie zwątpię w Jego miłość. Bo ten krzyż, to Miłość niepodważalna!

Po trzecie: Bóg nigdy nie zapomni Twojego imienia, bo przywiązuje do niego najwyższą wagę.

      Jesteś nazwany Jego „szczególną własnością” (Ks. Malachiasza 3:16, tłumaczenie biblii warszawsko-praskie). On będzie cię chronił, otaczał opieką i pielęgnował. Nie jesteś, bowiem bezwartościowym falsyfikatem, ale skarbem, który jest przechowywany w specjalnej skrzyni ze skarbami.

      Pewna dziewczynka przyszła do szkoły po raz pierwszy. Pani poprosiła ją, aby przeliterowała swoje imię. Spokojnie, literka po literce, dziewczynka powiedziała: "M, O, N, I, C, A". A to ciekawe, odpowiedziała nauczycielka. Większość dziewcząt o tym imieniu literuje je: "M, O, N, I, K, A". Interesujące, czemu w twoim przypadku jest inaczej. ”Nie wiem” - odpowiedziała mała dziewczynka, zupełnie zaskoczona. "Pewnie jestem wyjątkowa".

      I o to właśnie chodzi. Bóg zna twoje imię i jest ono dla Niego zupełnie wyjątkowe - tak wyjątkowe, że On nigdy go nie zapomni. Nie jesteś kimś nieznanym. Bóg całego wszechświata zna twoje imię i kocha cię!

Modlitwa:

„Drogi Niebiański Ojcze, stale muszę sobie przypominać o tym, że Ty nigdy nie zapominasz o przymierzu, które ze mną zawarłeś, i że znasz moje imię. Może wśród ludzi nie jestem znaną osobistością, ale jestem za to znany Tobie, Królowi królów. Ty widzisz moje łzy, przeżywasz mój ból, rozumiesz moje zagubienie i zawsze pojawiasz się wtedy, gdy najbardziej Ciebie potrzebuję.

Ty nie jesteś ani głuchy, ani martwy. Jesteś moją równoważnią, kiedy doświadczam niesprawiedliwości, moja odwagą w czasie bitwy, moim towarzyszem, gdy opuszcza mnie najbliższy przyjaciel. To Ty przekonujesz mnie, że na pewno dam sobie radę, gdy sam zaczynam w to wątpić. Jesteś moim pocieszeniem w smutkach, kontrolujesz wszystkie okoliczności mojego życia i posyłasz aniołów by mnie chronili w razie potrzeby.

Jeszcze raz dziękuję Ci za to, że jestem dla Ciebie taki szczególny, i że nigdy, przenigdy o mnie nie zapominasz. Dziękuję Ci za to w drogocennym imieniu Jezusa. Amen”